مدیرعامل شرکت فولاد ریل توس: سرمایه گذاری در صنعت ریلی گره‌گشای مشکلات این بخش است
به گزارش روابط عمومی موسسه صندوق پس انداز کارکنان راه آهن به نقل از ماهنامه نداری حمل و نقل ریلی، ا بروز مجدد تحریم‌ها، شرکتهای ریلی چالش‌های بسیاری را تجربه کردند، در شرایطی که توسعه این صنعت از مهم ترین شعار های دولت است، با کاهش نقدینگی و افزایش نرخ ارز و تحریم‌های تحمیلی مواجه بوده اند. سیستم حمل و نقل ریلی برای ادامه راه نیاز به حمایت بیش از گذشته دارد و این امر در تمام دنیا متداول است، به گفته فعالین بخش حتی با وجود تولیدات داخلی نیاز به قطعات خارجی نیز هست و درصد هزینه‌های تعمیر و نگهداری به صورت ارزی است و حتی هزینه قطعات تولیدات داخل با افزایش نرخ ارز بالا می رود که تامین نشدن آن منجر به توقف تعدادی از واگن‌های مسافری و باری و مخزن دار می‌شود زیرا هزینه‌های ارزی شرکتهای حمل و نقل ریلی چندین برابر شده و از نظر ریالی هم هزینه‌ها افزایش یافته است به همین دلیل اداره وضعیت موجود برای شرکتهای حمل و نقل ریلی مخاطره انگیز و امکان تامین قطعات هم به‌شدت دشوار شده است، تورم شدید بر ناتوانی در سرمایه‌گذاری شرکت‌ها نیز تاثیرات منفی داشته است در همین خصوص گفتگویی با غلامرضا میلانلو، مدیرعامل شرکت فولاد ریل توس داشته ایم و به چالش های این بخش پرداخته ایم، با هم می خوانیم :
مختصری در رابطه با حوزه های فعالیت شرکت فولاد ریل توس بفرمایید و بگویید هدف از تاسیس این شرکت چه بوده است و چه اهداف و برنامه هایی پیش رو دارد؟
شرکت فولاد ریل توس در سال ۱۳۹۰ تأسیس گردید و هدف اصلی از تأسیس شرکت تأمین و حمل ریلی مواد اولیه مجتمع فولاد خراسان در گام اول و در بلند مدت دستیابی به بازارهای بار داخلی و ترانزیتی با توسعه و تجهیز ناوگان ریلی شرکت است.
شرکا و سهام داران شرکت فولاد ریل توس چه شرکت هایی هستند؟
سهام داران شرکت ، شرکت تعاونی فولادیار با ۵۱ درصد – شرکت راه آهن حمل و نقل با ۴۹ درصد می باشد.
شرکت فولاد ریل توس چه خدماتی را به مشتریان خود ارائه می دهد و چه میزان بار را سالیانه حمل می کند؟
در سنوات گذشته تقریبا به طور میانگین سالیانه نزدیک به یک میلیون تن مواد معدنی توسط شرکت از معادن مختلف بارگیری و به فولاد خراسان حمل شده است و در مقاطعی نیز در زمینه حمل محصولات فلزی (شمش و ...) توسط شرکت حمل شده است .
فولاد ریل توس در زمینه ارتباطات و سیگنالینگ چه اقداماتی تا امروز انجام داده و چه برنامه هایی در این خصوص پیش رو دارد؟
در زمینه ارتباطات و سیگنالیک طی ۳ سالی که ایستگاه راه آهن مجتمع دولتی سنگ آهن سنگان در اختیار این شرکت بود و شرکت بعنوان پیمانکار بهره برداری بود، پرسنل شرکت مستقر در سایت دردوره های آموزشی مربوطه که توسط راه آهن ج.ا.ا برگزار گردید شرکت نمودند و خوشبختانه در طول دوره پیمانکاری تجربیات اجرایی و عملیاتی درحوزه ارتباطات و سیگنالیک حاصل گردید.
جنابعالی بفرمایید آیا شرکت در زمینه تعمیرو نگهداری ناوگان فعالیت می کند و اگر فعالیت می کند با وجود تحریم ها و نوسانات نرخ ارز با چه چالش هایی روبرو است؟
در حال حاضر این شرکت جهت تعمیرات و حوزه نگهداری از پیمانکاران دارای صلاحیت استفاده می نماید و از طرفی با توجه به نو بودن ناوگان ریلی در حال بهره‌برداری خوشبختانه هزینه های مضاعفی در این خصوص به شرکت تحمیل نگردیده است .
در زمینه نوسازی و خرید ناوگان ریلی با توجه به نوسانات نرخ ارز و تحریم ها با چه مشکلاتی روبرو هستید؟
عمده مشکلات این شرکت در حال حاضر با توجه به خرید ۲۰۰ دستگاه واگن روسی به صورت ارزی از سازنده می باشد که علیرغم اینکه راه آهن نوسانات ارزی قرارداد را تضمین نموده است ولی در عمل پرداخت اقساط به علت نوسانات شدید و عدم تأمین وجه ریالی و ارز مورد نیاز و عدم تائید فیش های اعتباری انتقال ارز توسط بانک مرکزی نزدیک به یک سال به تعویق افتاده که این مهم تمامی برنامه های مالی و اقتصادی شرکت و همچنین ارائه فعالیت شرکت را به چالش کشیده است .
مهمترین اقدامات در خصوص رشد بهره‌وری حمل و نقل ریلی چیست و انجام این امر بر عهده بخش خصوصی است یا بخش دولتی؟ توضیح بفرمایید.
اگر در بخش دولتی بهره وری و رشد شاهد بودیم اکنون بایستی در زمره شرکت های پیشرو در این صنعت با گذشت بیش از ۵۰ سال از این صنعت در کشور می بودیم . قطعاً ورود شرکت های موفق و قدرتمند خصوصی در کنار حمایت دولتی و سیستم های حمایتی، تشویقی سرمایه گذاری در این صنعت می تواند گره گشای مشکلات حال حاضر این صنعت باشد ، از طرفی توسعه و تجهیز زیر ساخت های اولیه و استفاده از تکنولوژی روز این صنعت و انتقال تجربیات کشورهای موفق در این حوزه مثمر ثمر خواهد بود .
تخلیه و بارگیری بار در حمل و نقل ریلی با چه چالش‌هایی رو به روست و چه تاثیری در افزایش یا کاهش بهره‌وری خواهد داشت؟
عدم تناسب در تخلیه و بارگیری همواره در شبکه حمل و نقل ریلی همواره بعنوان یک معظل لاینحل باقیمانده و باعث ایجاد اختلال و اشغال خطوط و کندی روند سیر و حرکت واگنها بوده است ، از آنجائیکه بخش عمده ای از مبادی اصلی بارگیری و تخلیه هنوز به شکل مکانیزه فعالیت نمی‌کنند و متأسفانه به روش دستی و با ماشین آلات سنگین بویژه بیل مکانیکی انجام می گردد و متأسفانه ضمن وارد نمودن خسارت و آسیب به بدنه و کف واگن ها شاهد کندی روند بارگیری و تخلیه و عدم بهره وری از ناوگان ریلی هستیم.
در ایستگاه‌های مانوری با چه چالش هایی در خصوص تخلیه و بارگیری روبه رو هستید؟
با توجه به اینکه بیش از توان ظرفیت ایستگاه های مذکور همواره در نواحی اعزام واگن داریم و کمبود خطوط تخلیه و تنوع بار و از طرفی ازدحام واگن ها فشار مضاعفی به سیستم تحمیل می کند که با درایت و مدیریت در زمان اعزام و عقد قرارداد با صاحبان کالا می توان در مبداء بارگیری این مهم را مدیریت نمود تا شاهد دپوی واگن ها و مسدودی خطوط در مسیر نباشیم .
آیا زیرساخت‌ها در حمل و نقل ریلی متناسب با تعداد ناوگان موجود هست؟ توضیح بفرمایید؟ اولویت در توسعه کدام حوزه است؟
با توسعه کارخانجات صنعتی و فعالیت معادن بزرگ و عمده در سطح کشور متأسفانه در حوزه زیرساخت این صنعت به تناسب سرمایه گذاری نشده است ودرحال حاضر شاهد این معظل فوق هستیم که حمل ۹۰ % بار زمینی توسط جاده خود مؤید و مبین این موضوع است ضمن اینکه حمل جاده ای مشکلات عدیده ای از جمله مرگ و میر جاده ای در اثر تصادفات در سال بیش از ۱۶ هزار نفر علاوه بر مشکلات زیست محیطی و ... بر جامعه تحمیل می نماید . در خصوص اولویت هم بایستی همزمان با توسعه زیر ساخت تجهیز و خرید استفاده از ناوگان ریلی استاندارد و مطلوب در دستور کار قرار گیرد تا شاهد بهره وری بیشتر در این حوزه باشیم .
آیا زیرساخت‌های لازم برای افزایش سرعت قطارهای باری وجود دارد و کاهش سیر قطارهای مسافری به دلیل شیوع کرونا چه تاثیری بر حمل و نقل بار داشته است؟
هر چه قطارهای باری به شکل برنامه ای از مبادی بارگیری و اعزام شوند سرعت سیر و خدمات حمل و نقل بهتر و بیشتر خواهد شد و تنها افزایش سرعت در این صنعت نمی تواند باعث ارتقاء بهره وری واگن ها گردد و در خصوص قطارهای مسافری نیز قطعا خسارت های فراوانی به فعالین در این حوزه تحمیل شده است.
چه درصدی از شبکه ریلی و ناوگان لکوموتیو در اختیار بخش خصوصی است و آیا خصوصی سازی طبق اصل ۴۴ به صورت کامل انجام شده و دلیل اجرای خصوصی سازی به صورت صحیح چیست؟
در حال حاضر تنها ۳۰ درصد ناوگان لکوموتیو در اختیار بخش خصوصی می باشد که این مسئله باعث عدم اجرای اصل ۴۴ به معنای واقعی می باشد شاهد تحمیل هزینه ها و تعرفه ها از طرف راه آهن به صاحبان کالای شرکتهای ریلی به صورت یکسویه و یکجانبه هستیم و تا مادامی که از قدرت حکمیتی راه‌آهن در این حوزه حمایت شود عملاً شرکتهای خصوصی با چالش مواجه هستند و امکان رقابت و سرمایه گذاری از آنها سلب خواهد شد .
آیا با چالش‌های کمبود لکوموتیو مواجه هستید؟
متأسفانه شاهد این مسئله در طول سال به کرات هستیم و اگرچه در سنوات گذشته فقط در ایام تعطیلات نوروزی و پیک پایانی سال راه آهن این مسئله بیشتر اتفاق می افتد ولی در حال حاضر با توجه به تنوع بار و توسعه کارخانجات فولادی و از طرفی خرابی های مکرر لکوموتیوها همه روزه با کمبود آن در نواحی پر تردد راه آهن مواجه هستیم .
در این سال‌ها قیمت فولاد افزایش چشمگیری داشته است. آیا هزینه حمل و نقل به نسبت افزایش قیمت این کالا افزایش داسته است؟
مقایسه فروش محصولات تولیدی شرکت ها و کارخانجات با هزینه حمل بیشتر یک فرضیه اختصاصی تولید کننده ها می باشد که به دنبال کاهش بها تمام شده محصولات تولیدی خود هستند و نباید توقع داشت که با افزایش درآمد صاحبان کالا هزینه حمل مضاعفی به آنها تحمیل گردد و بلکه بهتر است با جذب بیشتر بار از جاده به ریل بهره وری ریلی محقق شود. قطعا هرچه هزینه تمام شده صاحبان کالا کمتر شود آنها بیشتر تمایل به حمل بار از جاده به ریل خواهند داشت .
آیا تخصیص منابع در شرکت راه آهن در جهت مطلوب و مطالعه شده با در نظر گرفتن رشد بهره وری صورت می گیرد؟
قطعا مدیران فعلی و گذشته راه‌آهن همواره دغدغه ارتقاء بهره وری و راندمان مطلوب در صنعت ریلی را داشته و دارند، متأسفانه منابع کافی و متناسب با رشد بیش از حد هزینه های تعمیر و نگهداری ناوگان با در نظر گرفتن شرایط فعلی و تحریم های پیش رو در اختیار راه آهن نیست و اگر منابع مالی تأمین گردد پروژه های در حال اجرا زودتر به بهره بردای می رسد و تأثیر زیادی بر رشد صنعت ریلی می گذارد.
با توجه به چالش های پیش رو چشم انداز حمل و نقل ریلی را چگونه ارزیابی می کنید؟
چشم انداز صنعت حمل و نقل ریلی ما قطعا ماحصل برنامه ریزی و مدیریت منابع فعلی خواهد بود و اگر در رویه فعلی تغییری حاصل نشود و خصوصی سازی به معنای واقعی محقق نگردد و حاکمیت راه آهن کما فی السابق در این حوزه پا برجا باشد شاهد روند کند حرکتی این صنعتی و از دست دادن بازارهای فعلی در عرصه خدمات حمل و نقل ریلی خواهیم بود ، بهتر است که با استفاده از تکنولوژی روز دنیا و شرکت های پیشگام در این صنعت در کنار حمایت های پایدار و معافیت های مالیاتی از سرمایه گذاران بیش از گذشته و با حرکتی رو به جلو گام‌های موثرتری برداشته شود، آنگاه شاهد حمل و نقل ریلی سبز و پویا و پایدار متناسب با پتانسیل و ظرفیت های فعلی صنعتی و معدنی کشور خواهد بود.