به گزارش روابط عمومی موسسه صندوق پس‌انداز کارکنان راه‌آهن، دوشنبه ۱۵ تیر ۱۴۰۵ پس از دو روز مراسم وداع با پیکر رهبر شهید  حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در مصلی تهران، جمعیت عظیمی از مشایعت کنندگان برای بدرقه امام و خانواده شهیدش در خیابان‌های تهران حضور داشتند.  موکب شهدای راه آهن در تقاطع خیابان وصال و ایتالیا هم پذیرای انبوهی از زائران و مشایعت کنندگانی بود که نه گرمای هوای تابستان و نه انبوه جمعیت، آنان را از ادامه این مسیر تشییع منصرف نکرده بود.

حس عجیبی بود، همکاری و همراهی و همدلی در حالی که همه عزادار بودیم. قرار بود برای رهبر شهیدمان موکبی بنا کنیم؛ وقتی هنوز تاریخ وداع و تشعییع رهبر انقلاب مشخص نشده بود؛ همکاران در تلاش برای برپایی موکبی شدند تا میزبان زائران امام شهید باشد و هر یک عهده داری کاری شدند. از تهیه اقلام پذیرایی تا آماده سازی موکب با داربست و بنر

 زائران مشایعت کننده پیکر آقای شهید ایران، در موکب شهدای راه‌آهن در دلنوشته‌هایی خطاب به رهبر معظم و شهید انقلاب از دلتنگی نوشتند؛ قول دادند که پایه اسلام و ایران بمانند و بسیاری از آنان ظهور حضرت مهدی را آرزو کردند.

دلنوشته‌های زیر تنها بخش بسیار کوچکی از نامه‌های وداعی است که مشایعت کنندگان پیکر امام شهید در هنگام بازدید از موکب شهدای راه‌آهن نوشته‌اند:

• بهت قول میدم خانم و مادری باشم که دوسم داشته باشی... انگار وقتی از دلتنگی برای شما سخن می‌گوییم کلمات، تمام نظمشان را از دست می‌دهند و ذهن تهی از هر چیزی می‌شود.... آقا دعامون کن ما منتظر می‌مونیم با مهدی فاطمه برگردین....
•  
• آقای من قرار بود ما جان فدای شما بشویم ولی شما جان فدای ما شدید... عزیز مظلومم تو با آرزوت رسیدی ولی ما داغ بزرگی دیدیم. من که هنوز باور نکردم عروج کردی. واقعاً منتظرم با امام زمانم برگردی و شما را در یک قاب تصویر به صورت زنده ببینم؛ تا اون موقع فرزندانم را برای یاری‌تان تربیت می‌کنم

•  رهبر شهیدم تو مرا به خدا نزدیک‌تر کردی تنها رهبر ایرانی با معرفت خدا شما را رحمت و ما را با شما محشور نماید. دمت گرم با تو متولد شدیم، با تو زندگی کردیم ، با تو درس گرفتیم، چه کنیم از دوری تو، دعای من فقط شهادت
• رهبر شهیدم اسلام را به شما شناختم. آرزوی دیدنت داشتم نشد یاد گرفتم که مامور به تکلیفم نه نتیجه تا ابد دوستت دارم. افتخارمون اینه که همیشه دوستتون داشتیم طرفدارتون بودیم ولی حیف که بلد نبودیم به اندازه لیاقتتون پشتتون باشیم؛ آقا اگه لیاقت داشته باشیم ادامه دهنده راهتون هستیم.

• سلام آقا جان نمی‌دونم چه حکمتی در این بود که حسرت دیدار شما به دلم بمونه ولی هرچی هست از اعماق وجودم دوست دارم که حضورتونو لمس کنم. دعام کنید.

• حلالم کن بابت وقت‌هایی که پیش من ازت بد می‌گفتند و من به جای دفاع سکوت می‌کردم یا مجلسو ترک می‌کردم. حلالم کن.

•  جبران نمی‌شوی حتی با گریه‌های بلند. جگر گوشه مردم ایران انتقامت را خواهیم گرفت. منتظرت هستیم تا با صاحب عصر و شهیدان برگردی.

• آقای زیبای من!!  شهادت حق تو بود من به عنوان یک فرزند شهید دفاع مقدس ارادت و وفاداری خود را نسبت به رهبر شهید و رهبر جدید اعلام می‌کنم.

• سلام آقا جان رفتنت داغ بود.. دق بود... اما ما تمام نمی‌شویم . ما می‌مانیم محکم .. محکم، قوی و پرچمت را بلند می‌کنیم.  ما سربازان سید مجتبی خواهیم بود. پرنور ، عاشق، محکم ، قوی