بسم الله الرحمن الرحیم

«لَیسَ مِنّا مَن تَرَکَ دُنیاهُ لِدِینِهِ و دِینَهُ لِدُنیاهُ»(امام رضا علیه السلام) «از ما نیست آن که دنیای خود را برای دینش، و دین خود را برای دنیایش ترک گوید.»

فرارسیدن میلاد فرخنده و مسعود آسمان هشتم، حضرت علی بن موسی الرضا (ع)، شمس پرفروغ امامت و عالم آل محمد (ص)، بر جان‌های مشتاق و ارادتمندان آستان مقدسش مبارک باد.

در مکتب رضوی، حقیقت نه در افراطِ گسستن از خلق و نه در تفریطِ پیوستن به دنیا، که در «نقطهٔ طلایی تعادل» نهفته است. حدیث گران‌سنگ امام رئوف، منشور جامعِ خردورزیِ شیعی است؛ آنجا که دین و دنیا را نه دو ساحتِ ستیزنده، که دو بال کمال‌آفرین برای پرواز انسان برمی‌شمارد. این همان «اعتدالِ بهاری» است که رمز مانایی و پویایی تشیع در طول تاریخ گشته است؛ طبعی که همچون بهار، میانِ سرمایِ جمود و گرمایِ هیجان، طریقِ اعتدال می‌پوید و در هر مقام، چه آنگاه که نوبت صبوری و عاقلی است و چه آن دم که میعادِ حماسه و عاشقی، در جادهٔ کمال و توازن گام برمی‌دارد.

پیشوایان معصوم ما، آموزگاران استواری در عین رواداری، معنویت در عین عقلانیت، صلح در عین شجاعت، و زندگی در عین توجه به آخرت بوده‌اند. جلوهٔ دیگری از این تعادل در میان احادیث بهاری آن امام همام، جایی است که می‌فرماید:«بکوشید که زمان‌تان را به چهار بخش تقسیم کنید: ۱- زمانی برای مناجات با خدا. ۲- زمانی برای تأمین معاش.۳- زمانی برای معاشرت با برادران و معتمدانی که عیب‌هایتان را به شما می شناسانند و در دل شما را دوست دارند. ۴- و ساعتی برای کسب لذت‌های حلال.با بخش چهارم توانایی انجام دادن سه بخش دیگر را به دست می‌آورید.» امامان ما در چنین رفعتی از خردمندی و منطبق با فطرت الهی، توانستند مکتبی را بنا نهند که امروز فخر آزادگان جهان شده است.

آری! امروز شکوهِ مقاومتِ دلیرانه و در عین حال مدبرانهٔ ملت ایران در برابر شقی‌ترین اشقیاء عالم، ثمرهٔ همین نهالِ برومند است. حماسه‌ای که در آن، ایستادگی نه از سرِ لجاجت، که از سر عزت و حکمت است و تکیه‌گاهش ایمان و معنویتی است که از کانون‌های نوری همچون حریم امن رضوی به رگ‌های این مرز و بوم سرازیر گشته تا عاطفه و عقلانیت را توأمان معنا بخشد.این‌جانب با تبریک این عید فرخنده به هم‌کاران عزیزم در موسسه صندوق پس‌انداز کارکنان راه‌آهن و شرکت‌های تابعه و خانوادهٔ بزرگ راه‌آهن، از آستان حضرتش تمنا دارم که ما را در مسیر خدمت به خلق و اعتلای میهن، به زیور این اعتدالِ شکوفا بیاراید و گام‌هایمان را در طریق سعادت دنیا و سلامت عقبی استوار بدارد.

سبحان نظری