دیری است با نام تو خلوت می‌کنم ای خوب بالادست/دارد چراغان می‌شود با نام تو این کوچهٔ بن‌بست

اعضای گرامی موسسه صندوق پس‌انداز کارکنان راه‌آهن همکاران ارجمند در موسسه و شرکت‌های تابعه

گرم‌ترین سلام‌ها از جانب نایب‌الزیاره‌تان از بین‌الحرمین کربلای معلا بر شما باد.

امروز میلاد امام منتظر محبوبمان است. عیدی بزرگ که در آن، «امید» معنا می‌یابد و «انتظار» از مفهومی انتزاعی، به یک شیوهٔ زیستن هدف‌مند ارتقا می‌یابد. میلاد حضرت ولی‌عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف)، یادآور وعده‌ای بزرگ برای بشریت است: وعدهٔ غلبهٔ عدالت بر ظلم، معنا بر بی‌معنایی، و نور بر تاریکی.

انتظار، در فرهنگ شیعی و در تجربهٔ تاریخی ملت ایران، هرگز به معنای دست روی دست گذاشتن نبوده است. انتظار، تمرین صبر فعال است؛ ایستادن بر سر امید، حتی در سخت‌ترین شرایط. انتظار یعنی باور به این‌که تاریخ بن‌بست ندارد، حتی اگر راه دشوار و طولانی باشد. در روزگاری که فشارها، تردیدها و نگرانی‌ها می‌تواند دل‌ها را فرسوده کند، انتظارِ آگاهانه همان نیرویی است که ما را از فروغلتیدن به یأس بازمی‌دارد و افق فردا را درون دل‌هایمان زنده نگه می‌دارد.

برای ما که در مجموعه صندوق پس‌انداز کارکنان راه‌آهن و شرکت‌های تابعه، امانت‌دار اعتماد هزاران خانواده هستیم نیز این معنا جاری است. انتظارِ مسئولانه یعنی وفاداری به تعهد، عدالت و سلامت در عمل و تلاش پی‌گیر برای حفظ و ارتقای امنیت اقتصادی و آرامش خاطر اعضا؛ حتا زمانی که شرایط بیرونی دشوار و محدودکننده است. این همان انتظارِ سازنده‌ای است که با کار، صداقت و هم‌دلی معنا پیدا می‌کند.

امروز، در پرتو این میلاد مبارک، بار دیگر با خود و با یک‌دیگر عهد می‌بندیم که امید را زنده نگه داریم، نه با شعار، بلکه با عمل؛ که باور داشته باشیم آینده، محصول انتخاب‌ها و پایداری امروز ماست؛ که بدانیم منتظر فرج، پیش از آنکه چشم به راه آمدن باشد، مسئول ساختن و بهتر کردن اکنون است.

نیمهٔ مبارک شعبان، زادروز حضرت صاحب‌الزمان، بر ملت بزرگ ایران، بر اعضای محترم موسسه، و بر همهٔ هم‌کاران پرتلاش در موسسه و شرکت‌های تابعه مبارک باد. امید که در سایهْ این باور مشترک، روزگار دشوار را با امید، خرد و هم‌بستگی پشت سر بگذاریم و فردایی روشن‌تر را رقم بزنیم.

درود و رحمت خداوند بر شما باد.

سبحان نظری